MΓΌnafΔ±ΔΔ±n ruhu olmadΔ±ΔΔ± iΓ§in hayvani bir iΓ§gΓΌdΓΌyle hareket eder. MΓΌnafΔ±klar Peygamberimiz zamanΔ±nda Peygamberimizin vefatΔ±nΔ± bekliyorlardΔ±. Peygamberimizin vefat edeceΔini tΓΌm mallarΔ±nΔ±n kendilerine kalacaΔΔ±nΔ±, kendilerinin de yiyip-iΓ§ip, yatacaklarΔ±nΔ± Peygamberimizden kalan mallarΔ± kullanacaklarΔ±nΔ± zannediyorlardΔ±. Ancak Peygamberimizin gittikΓ§e genΓ§leΕtiΔini, gΓΌzelleΕtiΔini, saΔlΔ±klΔ± olduΔunu kendilerinin de eΕek gibi Γ§alΔ±ΕΔ±p, hizmet ettiklerini ve yaΕlandΔ±klarΔ±nΔ±, tΓΌm gΓΌΓ§lerini kaybettiklerini gΓΆrdΓΌklerinde cinnet geΓ§irdiler, adeta deliye dΓΆndΓΌler.