MΓΌnafΔ±ΔΔ±n kini sadece kendini yΔ±pratΔ±r. MΓΌnafΔ±k domuz gibi kendini yerden yere atar, o her Γ§Δ±rpΔ±ndΔ±ΔΔ±nda MΓΌslΓΌmanlarΔ±n sahip olduΔu nimetler daha da artar. MΓΌnafΔ±ΔΔ±n dili yΔ±lan dili gibidir, zΔ±rvalar, abuk subuk konuΕur, domuzun ahΔ±rda tepinmesi gibi tepinip durur, ama MΓΌslΓΌmanlara hiΓ§bir zarar veremez.