MΓΌnafΔ±klar Peygamberimiz’in zenginliΔine mΓΌthiΕ haset ediyorlardΔ±. “Ebu’l KasΔ±m’Δ±n yetimi nasΔ±l zengin oldu” diye alΓ§akΓ§a ve kahpece konuΕmalar yapΔ±yorlardΔ±. Yetim olan Resulullah’Δ± Allah’Δ±n zengin etmesine dayanamΔ±yor, mΓΌthiΕ ΓΆfke duyuyorlardΔ±. Ganimetlerden pay alamamak da mΓΌnafΔ±klarΔ±n iΓ§lerine oturuyordu. Ganimet kazanΔ±lmasΔ± iΓ§in MΓΌslΓΌmanlarΔ±n yanΔ±nda mΓΌcadele ediyor ama ganimete ulaΕamΔ±yorlardΔ±. Peygamberimizin ganimetleri Allah yolunda harcamasΔ±na tahammΓΌl edemiyorlardΔ±. Peygamberin, kendileri vesilesiyle zengin olduΔunu dΓΌΕΓΌnΓΌyor ve kΔ±skanΓ§lΔ±ktan deliriyorlardΔ±. DΓΆnemin derin devletlerine sΓΌrekli kahpece bilgi aktarΔ±yor ve –alΓ§akΓ§a- Peygamberimizin tutuklanmasΔ± ya da Εehit edilmesini umud ediyorlardΔ±. Sonunda ganimetleri elde edemeyeceklerini anlayΔ±nca 30-40 yΔ±l Δ°slam’a hizmet ettikten sonra yolunmuΕ kaz gibi, ahmakΓ§a, kerizce ortada kaldΔ±lar.