Sevginin zeminini Allah’a olan sevgi oluΕturur. Δ°nsanlarΔ±n bazΔ±larΔ± “ben Allah’Δ± seviyorum ama gΓΆrΓΌnmeyen bir varlΔ±ΔΔ± seviyorum” diye dΓΌΕΓΌnΓΌyor. Oysa Allah her yerde tecelli eder; bitkilerde, insanlarda, hayvanlarda, manzarada her yerde Allah’Δ±n tecellisi vardΔ±r. Bir insanΔ±n sevgiyi yaΕayabilmesi iΓ§in ruh sahibi olmasΔ± ΕarttΔ±r. Ruh sahibi olmayan sevgiyi bilmez ve yaΕayamaz. Ruh sahibi insan sevme yeteneΔi ile doΔar, sevgiye aΓ§ olur ve daha küçük Γ§ocukken bu aΓ§lΔ±ΔΔ± hissetmeye baΕlar. Sevme ve sevilme hissinin gΓΌΓ§lΓΌ olmasΔ± o kiΕinin iman ehli olduΔunu gΓΆsterir.
