MΓΌnafΔ±klarΔ±n stresli ve deli bir hayatΔ± olur. Mal hΔ±rsΔ±ndan ve yaΕama hΔ±rsΔ±ndan bunalΔ±rlar. Ama onlarΔ± en Γ§ok MΓΌslΓΌmanlara zarar verememek delirtir. MΓΌslΓΌmanlara saldΔ±rdΔ±kΓ§a kendileri yΔ±pranΔ±r, MΓΌslΓΌmanlar gΓΌΓ§lenir. MΓΌslΓΌmanlara saldΔ±rdΔ±klarΔ±nda hemen bir sonuΓ§ alabileceklerini, zarar verebileceklerini dΓΌΕΓΌnΓΌrler. Hz. Musa zamananΔ±ndaki ve Peygamberimiz (sav) zamanΔ±ndaki mΓΌnafΔ±klar da aynΔ± dΓΌΕΓΌncedeydi. Sonra hepsinin akΔ±l ve beden saΔlΔ±klarΔ± bozuldu ve helak olup gittiler. TΓΌm mallarΔ±, mΓΌlkleri MΓΌslΓΌmanlara kaldΔ±. MΓΌnafΔ±klar cehenneme giderken, MΓΌslΓΌmanlar saΔlΔ±k, sΔ±hhat ve refah iΓ§inde yaΕayΔ±p sonra da cennete alΔ±ndΔ±lar.
