Affetmek mutluluk vericidir, sevindiricidir. Affetmemek can yakΔ±cΔ±dΔ±r, insanΔ±n saΔlΔ±ΔΔ±nΔ± bozar, muhakeme yargΔ± bozulur. Affetmek bizzat insanΔ±n kendi mutluluΔu ve ruh saΔlΔ±ΔΔ± iΓ§in hayatidir. Affedemeyen insan ruh hastasΔ± olur. Bir konuyu kafaya takΔ±p unutmamak sinirleri alt ΓΌst eder. Affedip dinΓ§ yaΕayacaΔΔ±na boΕ yere acΔ± Γ§ekiyorlar. TakΔ±ntΔ± ilk affetmeyeni vurur. Affedersen hem sen hem karΔ±ΕΔ±ndaki rahatlar. Senin karΕΔ±ndakinde rahatsΔ±z olduΔun hususu da yaratan Allah. Toplum sana affetmemeyi ΓΆΔrettiyse bu ΕeytanΔ±n Γ§irkin bir baΕarΔ±sΔ±dΔ±r. Εeytana uyup kendini küçük dΓΌΕΓΌrmeyeceksin.
